Meditação de 14 de Fevereiro de 2018
Pr. Roberto Verburg

Vloeibaar

“Heb niet alleen uw eigen belang voor ogen,

maar ook die van de ander”   Filippenzen 2:4 (NBV)

 

De Poolse socioloog, Zygmunt Bauman, vergelijkt de huidige tijd met vloeistoffen. Hij gebruikt deze omschrijving omdat vloeistoffen, anders dan vaste voorwerpen, gemakkelijk hun vorm kwijtraken. Ze bewegen zich gemakkelijk en blijven niet gevangen in vaste vormen, juist het tegenovergestelde, zijn altijd in beweging. De ruimtes worden voor een moment gebruikt. De grote beweeglijkheid van vloeistoffen doet denken aan lichtheid, gewichtloosheid en onstabiliteit.

Er is een droevig neveneffect dat veroorzaakt wordt door de wispelturigheid en onstandvastigheid van het gezag, dat steeds beweeglijker, ongrijpbaarder en ontwijkender wordt: het is het uiteenvallen van de sociale omgeving en de ineenstorting van instellingen met collectieve activiteiten. Zowel het uiteenvallen van de sociale netwerken, als het ineenstorten van de instellingen zijn voorwaarden en ook het resultaat van de nieuwe technische machten. Deze machten hebben personen nodig hebben die niet geïnteresseerd en wel individualistisch zijn. Om het gezag in vrijheid voort te kunnen zetten moeten de mensen niet georganiseerd zijn. Een intensief sociaal netwerk is een obstakel en moet weggewerkt worden. De grote richtlijn van de huidige tijd is zich emanciperen, zich vrij voelen. Proberen te leven zonder hindernissen en tegenwerkingen maakt dat sociale instellingen overbodig worden.

Zich vrij voelen is een evenwicht vinden tussen wensen, verbeelding en mogelijkheden om te handelen. En wanneer iemand dit evenwicht niet kan vinden komt het gevoel van verloren hebben, leeg en onbekwaam zijn. De noodzaak de emancipatie te zoeken wordt een vorm van slavernij.

       De kerk staat niet buiten deze realiteit. We zien dat de banden van bezit, de banden met de kerk minder en zwak maken. Velen zoeken voldoening van hun geestelijke benodigdheden in de kerk zonder de verbondenheid aan de kerk en hebben geen aandacht voor het collectieve. Aan de ander kant, de tekst uit Filippenzen blijft “naklinken in onze oren”. Hoe moeten we daarmee omgaan?

       Goed of slecht, de tekst vraagt de christelijke gemeente in eenheid samen te leven en de nederigheid als voorbeeld van Christus aan te nemen. De gemeente wordt uitgenodigd om, in de kracht van Christus, netwerken op te zetten en betrouwbare en langdurige relaties te creëren. De gemeente moet laten zien dat zij openstaat om te ontvangen zoals Christus dat deed.

       We wensen daarom dat de 40 dagen voor Pasen een geschikte tijd mag zijn om na te denken over onze christelijke levensstijl en te zoeken naar geestelijke groei, ons toe te leggen op meer gebed, het lezen van de bijbel en om te gaan met geloofsgenoten.                                                 Ds. Roberto Verburg